طراحی مجتمع مسکونی

مسکن :

داشتن سرپناه یکی ازنیازهای اولیهبشر و ازنخستین مسائلی بود که انسان همیشه به دنبال یافتن پاسخی مناسب برای آن بوده است مسکن بعنوان محل سکونت و اسایش ازدیرباز تاکنون سعی داشته است که فرایند سکونت را برای انسانها ازمکان بودن به خانه تبدیل کند این مقاله درروشی تحلیلی توصیفی واژه مسکن را تعریف می کند دیدگاه اسلام دراین مورد را بازگوکرده و می کوشد تا با واکاوی مفهوم خانه و مسکن تفاوت این دورا بیان کند خانه علاوه براینکه محل سکنی گزیدن ی باشد احساس تعلق درانسان بوجود می آورد یک مجموعه غنی ازمعانی فرهنگی جمعیتی و روانی درحال تکامل است که ما را به ساختارفیزیکی متصل می کند درحالی مسکن و مجتمع های مسکونی امروزی بیشتر محل سکونت می باشند تایک خانه اهمیت این موضوع ضرورتی ایجاب می کند که به دنبال راهکارهایی باشیم که بتوان مجتمع های مسکونی را به فضاهایی تبدیل کرد که با احساسات روانشناختی و اجتماعی انسان آمیخته شوند.

Image result for residential complex design

برای تامین رشد اجتماعی، عرصه مسکن علاوه بر خود واحد مسکونی باید محیط پیرامون آن را نیز در بر بگیرد. وقتی مجموعه أی مسکونی ساخته می شود در واقع کانونی اجتماعی شکل می گیرد. این کانون برای حفظ ارزش های خود به انسجام شخصی احتیاج دارد. اگر به این امر بی توجهی شود ممکن است بخشی از پیکره اجتماع از آن جدا و ارتباط خود را با آن از دست بدهد. برای تامین انسجام یک محله باید دو عامل را در نظر گرفت: ترکیب مناسب گونه ها و اندازه های مختلف مسکن و ایجاد روش مناسب برای دادن کمکهای مالی در جهت تأمین مسکن.

معرفي موضوع مجتمع مسكوني

يك نمونه مشهور مسكن كه در ايران و در قرن 14 شمسي و با منسوخ شدن خانه هاي سنتي حياط داخلي رواج يافته است، خانه هاي رديفي (Row House) مي باشد. اساساً اين نوع مسكن بر مبناي تفكيك قطعات و مالكيت فردي قطعه زمين مسكوني استوار است، و در صورتي كه فقط شامل يك واحد مسكوني باشد، مسكن اختصاصي (Detached) يا مستقل نام مي گيرد. در اين نوع مسكن هم اكنون در زبان عاميانه ويلايي و امثالهم خوانده مي شود، فقط مربوط به يك خانواده مي شود و امكان استفاده بيشتر از يك خانواده در آن وجود ندارد.

در ايران به علت تغيير الگوي مصرف در زمينه مسكن و كارآيي نامناسب مسكن اختصاصي با توجه به هزينه نگهداري زياد آن، با تغيير قوانين شهرسازي و افزايش تراكم نوع ديگري از مسكن و خانه هاي رديفي به وجود مي آيد، كه داراي مسائل و معضلات بسيار عديده معماري و شهرسازي مي باشد. در همان قطعات تك واحدي، با افزايش اشكوب و تراكم، اقدام با ساخت واحدهايي مي شود كه در يك حياط بسيار كوچك (معمولاً محل عبور و پاركينگ خودروهاي شخصي) مشترك هستند و چند خانواده به جاي يك خانواده قبلي، در آن ساكن مي شوند. اين نوع مسكن هر چند كه داراي ديوارهاي جداكننده از ساير قطعات مسكوني مي باشد. مسكن اختصاصي و مستقل نمي باشد و در رده نيمه اختصاصي با Seni detached قرار دارد. متأسفانه در ايران به علت رعايت نشدن استانداردهاي انساني مسكن و شهرسازي ورواج پيش بيني نشده مسكن نيمه اختصاصي، مسائل عديده اجتماعي و اقتصادي بروز كرده است، كه نمونه آن نداشتن پاركينگ به ميزان كافي، عدم رعايت تهويه و نورگيري مناسب غالب ساختمان ها و مسائل تأسيسات زيربنايي شهري همانند فاضلاب، آب هاي سطحي و … مي باشد.

متأسفانه در همه طرح هاي آماده سازي و شهرسازي غالباً اين نوع مسكن مورد نظر و برنامه ريزي بوده است.

نمونه پلان معماری مجتمع مسکونی :

Image result for Architectural plan of residential complex

Image result for Architectural plan of residential complex

مشاهده نمونه پروژه های انجام شده ما :