قالب یوبوت

در پایان قرن بیستم میلادی، مهندسین ایتالیایی با پژوهش بر روی سقف‌های گوناگون به ویژه دال‌های بتنی،در راستای بهینه‌ سازی و رسیدن به مقاومت در برابر زلزله،سیستم دال مجوف دوپوش یوبوت را ابداع و به دنیامعرفی کردند. افزون بر این، مزایای دیگر این سیستم استفاده از آن در دهانه‌های بلند و کاهش مصرف میلگرد و بتن می‌باشد.پس از ورود یوبوت به ایران درسال ۱۳۸۷، این سیستم نوین در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن وزارت راه و شهرسازی مورد بررسی قرار گرفت که موفق به گرفتن تأییدیه فنی ازآن مرکزشد.سقفیوبوتاز ترکیب نوآورانه‌ یبتن،میلگردوقالب‌های یاز جنس پلی‌پروپیلن ساخته می‌شود.
شاید در نگاه نخست هزینه‌ی این نوع سیستم سقف بالا و شیوه‌ی اجرای آن سخت به نظر برسد؛ ولی اجرای این روش در دهانه‌های بزرگ تقریباً از تمام روش‌های موجود به‌صرفه‌تر ویا در نهایت پایاپایبه دست می‌آید. روش اجرای این سقف نیاز به گروه اجرایی متخصص ندارد وبایک آموزش ساده گروه‌های اجرایی موجود درصنعت ساختمان‌ می‌توانندآن را اجرا کنند.
سقف یوبوت با داشتن دو دال بالا و پایین و جان‌های عمود بر هم، سقفی با صلبیت بسیار بالا فراهم می‌آورد که افزون بر مزیت در تحمل وانتقال بار زلزله، امکان ارتعاش را نیز به سقف نمی‌دهد. این امر اجازه می‌دهد که دهانه‌های بلند حتی تا ۲۰ متر را به کمک این سازه پوشش داد.
ویژگی‌های یوبوت
از ویژگی‌های یوبوت احاطه شدن آن در درون بتن با شبکه‌های میلگرد سقف است که باعث به وجود آمدن نیروهای دوطرفه‌ی عمود بر هم می‌گرددکه کاهش به سزایی در مصرف میلگرد در پی دارد.سایزبندی متفاوت یوبوت (از ۱۳ تا ۵۶سانتی‌متر)، دستیابی به سختی مطلوب را با وزن کمتر امکان‌پذیرمی‌نماید و از سوی دیگر سختی بالای سقف اجرا شده با یوبوت امکان حذف تیرهای آویزدار و نیز اجرای بازشوهای بدون ستون را فراهم و دست مهندسین معمار و محاسب را در اجرای نقشه‌های معماری باز می‌گذارد تا مطابق درخواست کارفرما و نیاز پروژه با آزادی بسیار زیاد عمل نمایند.
جدول ۱: مقایسه سیستم سقف یوبوت با انواع سیستم‌های سقف بتنی.
*در سقف تیرچه‌بلوک امکان اجرای دهانه بیش از ۷,۵ متر نمی‌باشد.
در محاسبات از یوبوت با ارتفاع ۲۰سانتی‌متر استفاده شده است. دو دال بتنی۸ و ۷ سانتی در بالا و پایین قرار می‌گیرد.
جدول ۲: مقایسه‌ی سیستم سقف یوبوت با سیستم‌های سقف فولادی.
روش طراحی
استفاده از این نوع سقف بتنی در ساختمان‌هایی با اسکلت بتن مسلح یادشده در استاندارد ۲۸۰۰ ایران مجاز است.لازم است ضوابط و محدودیت‌هایلرزه‌ای مربوط به این ساختمان‌ها مطابق با استاندارد ۲۸۰۰ایران و مبحث ۹ مقررات ملی ساختمان ایران رعایت شود. همچنین در ساخت و طراحی و اجرای اسکلت این ساختمان‌ها ضوابط مبحث ۹ و آیین‌نامهACI 318-08رعایت شود.
مطابق با استاندارد ۲۸۰۰ ایران استفاده از این سیستم سقف به همراه ستون‌هایبتن‌آرمه به عنوان سیستم قاب خمشی منحصراً در ساختمان‌های۳ طبقه یا کوتاه‌تر از ۱۰ متر مجاز است.در صورت تجاوز از این حد تنها در صورتی استفاده از این سیستم سازه‌ای مجاز است که انواع نیروهای جانبی وارد بر سازه توسط دیوارهای برشی بتن مسلح تحمل شوند. هنگامی که دهانه‌هابزرگ هستن، در صورت وجود نیروی ثقلی کلان، در نظر گرفتن تمهیدات خاص به منظور کنترل برش سوراخ‌کننده (برش پانچ) بسیار حائز اهمیت می‌باشد.این دال‌ها قابلیت ترکیب با کابل‌های پیش-تنیده را جهت پوشش دهانه‌های بزرگ دارد.برای طراحی این دال‌هامعمولا از نرم‌افزارSAFEیاAdaptاستفاده می‌گردد.
جدول
در این مرحله با توجه به تغییرات موجود قالب‌بندی زیرین دال انجام می‌گیرد. این قالب‌هامی‌توانند از جنس چوب،پلی وود، فلز و یا کارتن پلاست باشند.
بستن شبکه آرماتور پایین دال
شبکه‌یمیلگردهایپایین طبق نقشه‌های اجرایی باید به‌گونه‌ای بسته شود که دست کم یک میلگرد در بین قالب‌های U-Boot قرار گیرد. به طور معمول فاصله‌ی مناسب شبکه میلگردها ۲۰سانتیمتر می‌باشد.
چیدن قالب‌ها با توجه به نقشه‌های اجرایی
در این مرحله قالب‌های U-Boot طبق نقشه‌های اجرایی چیده و فاصله‌یآن‌ها به وسیله‌یبندهای تعبیه شده روی قالب و با دستور مهندس ناظر شرکت تنظیم می‌گردد.
بستن شبکه‌‌ی میلگردها در بالای دال
در این مرحله شبکه‌یمیلگردهای بالای دال بسته شده و هم‌چنین در صورت نیاز به فولاد برشی،میلگرد‌های برشی در بین قالب‌ها قرار می‌گیرند.
بتن‌ریزی لایه‌ی نخست
در اجرای این نوع دال‌ها،بتن‌ریزی در دو لایه انجام می‌شود. لایه‌ی نخست با افزودن روان‌کننده به بتن، به ضخامت حدودی ۵ تا ۱۰سانتی‌متر (بسته به اندازه‌یپایه‌یقالب‌ها)ریخته می‌شود.با ارتعاش دادن (ویبره کردن)، بتن با داشتن مواد روان‌کننده، تمام سطح زیر قالب‌های ماندگارU-Boot را پر می‌کند.
پایان بتن‌ریزی
لایه‌ی دوم بر روی لایه‌ی نخست ریخته می‌شود تا به ضخامت مورد نظر برسد. باید توجه داشت فاصله‌ی زمانی بین بتن‌ریزی لایه اول و دوم نباید به قدری باشد که باعث گیرایی لایه‌ی نخست شود.
باز کردن قالب‌های کف
پس از گیرش بتن در زمان تعیین شده در مبحث نهم مقررات ملی ساختمان،قالب‌های زیر دال جمع شده و به طبقه‌ی دیگر منتقل می‌شود.
نکات اجرایی سقف یوبوت
قالب‌های یوبوت می‌بایست مطابق با نقشه‌های اجرایی بر روی سقف چیده شوند. اگر این فاصله نسبت به نقشه‌ی اجرایی متفاوت باشد، این تفاوت می‌بایست با ناظر پروژه، هماهنگ شده و در صورتنیاز توسط مهندس محاسب سقف بررسی و تائید گردد.بست‌های موجود بر روی بند‌های کناری قالب‌های یوبوت با توجه به فاصله‌ی مورد نیاز اشاره شده در نقشه‌های اجرایی، تنظیم گردیده و با چسب پلاستیکی محکم گردد.
چیدن میلگردهای شبکه‌ی بالا و پایین باید به گونه‌ای باشد که در بین هر دو قالب یوبوت یک میلگرد قرار گیرد.
در مناطقی که خطر خوردگی زیاد وجود دارد، بایستی از اسپیسرهایی که فاصله‌ وسط مقطع میلگرد پایین تا کف دال ۵/۲ تا ۳ سانتی‌متر می‌باشد، استفاده نمود.
در هنگام اجرای سقف یوبوت (به ویژه در استفاده از یوبوت‌های با سایز بزرگ (۲۰ cm)توصیه می‌شود برای پرهیز از بلند شدن یوبوت‌ها در هنگام بتن‌ریزی، شبکه پایین میلگردها توسط سیم آرماتوربندی به لوله یا پروفیل زیرین بسته شود.
با توجه به اینکه قالب‌های یوبوت برای تحمل بار گسترده‌ی‌ در حدود ۸۰ کیلوگرم طراحی شده‌اند، حتی‌الامکان از وارد آوردن بار بیشتر و یا بار متمرکز، بر روی یوبوت‌ها خودداری گردد.
مطابق نقشه‌های اجرایی، در کنج هر یوبوت باید ازمیلگرد سنجاقی استفاده نمود. یکی از وظایف این سنجاق‌ها یکپارچه کردن شبکه‌ی بالا و پایین و ثابت نگه داشتن یوبوت‌ها در میان این دو شبکه می‌باشد.
مقاومت بتن مورد استفاده در این دال‌ها بر پایه‌ی طراحی سازه تعیین می‌گردد. روانی بتن (اسلامپ) مورد استفاده باید در حدود ۱۱ الی ۱۳ سانتی‌متر باشد تا بتن به‌راحتی در زیر قالب‌ها حرکت کند.
در هنگام بتن‌ریزی بهتر است ابتدا یک لایه حدود ۱۰ سانتی‌متری ریخته و ویبره زده شود و سپس روی آن پر گردد.
پس از تکمیل میلگردهای شبکه اصلی، اجرایمیلگرد‌های اضافی مورد نیاز در نقشه‌ها بررسیگردد. این میلگردها شامل میلگردهای اضافه‌ی‌ وسط دهانه، روی ستون‌ها و دیوارهای برشی، بازشوهای بزرگ، آرماتورهای ۴۵ درجه اطراف بازشوها و …می‌باشند.
دقت شود در صورت نیاز به اتصال اجزای غیرسازه‌ای به دال مجوف دوپوش (یوبوت) مانند نما، آسانسور و …،صفحه‌‌هایطراحی شده در محل مورد نیاز قرار گرفته و محکم گردد.
ایجاد خیز منفی به اندازه مجاز در هنگام قالب‌بندی دال امکان‌پذیر می‌باشد.
جهت یکنواخت شدن ضخامت بتن، توصیه می‌گردد قبل از بتن‌ریزی شاخص (شابلون) مناسب تهیه گردد.
در صورت امکان توصیه می‌گردد از پمپ هوایی جهت بتن‌ریزی استفاده گردد.
ضربه به سقف در هنگام پمپاژ، بتن‌ریزی را در دو لایه با مشکل مواجه کرده و باعث بالا آمدن قالب‌های یوبوت می‌شود.
نگهداری از بتن پس از بتن‌ریزی باید دقیقاً مطابق با آیین‌نامه‌های موجود انجام پذیرد.
با توجه به اینکه وزن دال طبقه‌ی بالا در بیشتر مواقع از وزن بار طراحی بیشتر بوده، اکیداً توصیه می‌گردد در هنگام بتن‌ریزی هر سقف از جک اطمینان در زیر دو سقف قبلی استفاده گردد.
زمان باز کردنقالب‌های سقف، باید با توجه به درجه حرارت هوا و مطابق با آیین‌نامه‌ها تعیینگردد.
مقاومت میلگردهای مصرفی در یادداشت نخست نقشه‌های اجرایی آورده شده است. باید توجه داشت تبدیل مقطع میلگرد در سقف بدون هماهنگی با محاسب سقف مجاز نمی‌باشد.</h5>
در صورت ترکیب دال مجوف دوپوش (یوبوت) با فنّاوری پیش‌تنیدگی، باید توجه داشت:
حداقل مقاومت استوانه‌ای بتن ۳۰۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع ‌باشد.
پیش از انجام کشش کابل‌ها، از باز نمودن قالب‌های زیر خودداری گردد.
مزایا و معایب استفاده از سقف یوبوت
مزایای اجرائی
ایجاد دهانه‌ها و کنسول‌هایبزرگ‌تر
کاهش میزان انتقال صوت، حرارت و لرزش
امکان حذف تیرها و ایجاد دال تخت
بهبود عملکرد لرزه‌ای
امکان ایجاد شکل‌ها و بازشوهای بزرگ و نامنظم در سقف
امکان ستون گذاری نامنظم
مزایای فنی
امکان حذف تیر بین ستون‌ها و یا استفاده از تیرهای پنهان بدون آویز که جانمایی بهینه ستون‌ها را فراهم می‌نماید.
توزیع متقارن نیروها در نقاط مختلف دال سقف.
کاهش تعداد، ابعاد و تنوع ستون‌ها.
قابلیت طراحی بهتر پلان معکوس به جهت حذف تیرهای میانی.
افزایش قابل ملاحظه‌ی سختی دال سقف با افزایش جزئی وزن آن که کنترل خیز سقف را آسان نموده، امکان افزایش فاصله‌یستون‌ها و اجرای سازه‌های با دهانه‌ی بزرگ را فراهم می‌نماید.
کارایی بهتر سقف از نظر عایق‌بندی صوتی و لرزش صفحه‌ای.
کاهش بارهای وارده بر خاک (در صورت استفاده از یوبوت در پی) وامکان حذف یا کاهش تعداد و ابعاد شمع‌ها در خاک‌های سست.
ایمنی بالا در برابر آتش‌سوزی و تأمین نیازهای فنی.
مزایای اقتصادی
کاهش در مصرف بتون و میلگرد
سرعت بالای اجرا و کاهش زمان انجام پروژه
افزایش فضای مفید ساختمان و امکانتأمین پارکینگ بیشتر بر اساس مقررات شهرسازی به دلیل امکان کاهش تعداد و ابعاد ستون‌ها
انعطاف در معماری به دلیل کاهش تعداد ستون‌هاو قابلیت بالا در تقسیم فضا بر اساس خواست مشتری
امکان اجرا در پی و طبقات در انواع ساختمان‌های مسکونی، صنعتی، تجاری و عمومی
جدول ۳: میزان مصرف مصالح.
بومی نبودن این سقف با توجه به بحث لرزه‌خیزی ایران.
نرسیدن بتن به زیر قالب‌ها و به اصطلاح کرمو شدن سطح زیرین دال‌ها.
شکستن و یا تغییرشکلقالب‌ها در هنگام حرکت کارگران و در زمانبتن‌ریزی.
نفوذ بتن به داخل قالب‌های یوبوت و افزایش بار مرده‌ی سقف.
اجرایی نبودن استفاده از ابعاد بهینه مهندسی قالب‌ها به تناسب دهانه‌های مختلف.
ایجاد بار مرده‌ی اضافی به جهت نبودبهینه‌سازی ارتفاع قالب.
سختی نگه‌داری از قالب در کارگاه‌ها به جهت وجود شرایط خاص در نگه‌داریقالب‌های پیشین
پذیرفته نبودن استفاده از قالب‌هایی که بیش از چهارماهازعمرآنگذشتهاست.
نبودپوشش بتنی لازم و ایمن برای میلگردهای بالایی قالب جهت یکپارچگی بتن و میلگرد (در برخی موارد مشابه).
کاربردی نبودن قالب گذاری نیمه در گوشه‌یچشمه‌های باربر و یا چشمه‌های با اشکال نامتقارن که در نهایت باعث افزایش وزن سقف می‌شود.
البته باید یاآور شد که امروزه راهکارهایی، برای بهبود این معایب توسط برخی مراجع ارائه شده‌اند.
مقایسه‌‌ سقف کوبیاکس با‌ سقف‌ یوبوت
کوبیاکس
دال مجوف کوبیاکس مشابه یوبوت بوده، با این تفاوت که در نواحی میانی دال به جای بلوک‌های توخالی از گوی‌های کروی شکل از جنس پلی‌اتیلن استفاده می‌شود. همچنین اندازه‌ی گوی‌های مورد استفاده در دال مجوف کوبیاکس در قیاس با دال مجوف دوپوش هم ضخامت با آن، کوچک‌تر است. با توجه به شکل هندسی، گوی‌های مورد استفاده و فاصله‌ی آن‌ها نسبت به هم، توزیع تنش‌ها در سقف مجوف کوبیاکس نسبت به سقف مجوف دوپوش یکنواخت‌تر است.
دال‌های کوبیاکس با استفاده از دو نوع گوی طراحی می‌شوند. نوع اول که آن را گوی تخت(Slim-Line)می‌نامند، ارتفاعی بین ۱۰ تا ۲۲سانتی‌متر دارد.استفاده از این قطعات در نهایت منجر به دال با ضخامت ۲۰ تا ۳۵سانتی‌متر می‌شوند. با توجه به اینکهاینگوی‌هاضخامتکمتریدارندودردال‌هایبا ضخامت کمتر قابل استفاده هستند، امروزه بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. نوع دوم که گوی کروی(Eco-Line)نام دارد ارتفاعی بین ۲۵ تا ۴۵ سانتی‌متر داشته و در دال‌های با ضخامت ۳۷ تا ۶۰سانتی‌متر استفاده می‌شوند. فاصله بین گوی‌ها ۲سانتی‌متر بوده وکیجماژول‌هایکوبیاکس (قفسه +گوی‌ها) به صورت شاخه‌ای و در طول‌های حدود ۲/۵متر (با تعداد حدود ۷گوی در هر شاخه)به‌صورت آماده به محل پروژه ارسال می‌شوند؛ بنابراین پیمانکار سقف هیچ زمانی را جهت آماده‌سازی مصالح کوبیاکس در محل پروژه صرف نمی‌کند.
جایگذاری احجام بر روی سقف
‌یوبوت
از آنجایی که جای گذاری درست قالب‌های یوبوت از اهمیت بسیار بالایی به جهت نقش آن‌ها در ایجاد تیرچه‌های متعامدIشکلبرخورداراست،قالب‌های یوبوت بر اساس فاصله‌ی تعیین شده در نقشه‌ها روی سقف قرار می‌گیرند. به کمک شابلون فاصله‌ی بین آن‌ها در هر چهار راستا با حجم‌های کناری حفظ و کنترل می‌شود. بست‌های موجود بر روی بند‌های کناری قالب‌های یوبوت با توجه به فاصله‌ی مورد نیاز اشاره شده در نقشه‌های اجرایی، تنظیم شده و با چسب پلاستیکی محکم می‌شود. عموماً این بست‌ها توسط شرکت تهیه کننده تأمیننمی‌شود و هر قالب یوبوت باید توسط مفتول از هر جهت به چهار قالب یوبوت کناری خود متصل شود.
بیشتر نمونه‌های احجام یوبوت مستقیماً بر روی آرماتورهای پایین سقف قرار می‌گیرند. پایه‌ای جهت کنترل فاصله آن‌ها از میلگرد وجود ندارد. در جاهایی که از تعداد آرماتور بیشتر ‌یا تقویتی استفاده شود، ممکن است احجام در ارتفاع بلندتری نسبت به سایر نقاط سقف قرار گیرند. این موضوع تبعاتی چون تراز نبودن سقف تمام شده و یکدست نبودن ضخامت آن در مکان‌های مختلف را به وجود خواهد آورد. همچنین زائده‌های بیرون زده از بالا و پایین احجام (در نقش اسپیسر) تحمل بار وارده شده از میلگرد‌ها و وزن نیروی کار را نداشته و عملاً نقشی در ایجاد فاصله بین احجام و میلگرد‌ها ندارند. به جهت تماس مستقیم احجام با میلگرد‌های بالا و پایین امکان هم‌پوشانی کامل بتن در اطراف میلگردها وجود ندارد.
با توجه به اینکه قالب‌های یوبوت برای تحمل بار گسترده معینی طراحی شده‌اند، باید از وارد آوردن بار بیشتر ‌یا بار متمرکز، بر روی یوبوت‌ها خودداری شود. به همین جهت چیدن هم‌زمان کل یوبوت‌های سقف، باعث افزایش تعداد یوبوت‌های شکسته و از فرم خارج شده می‌شود و باید سقف را برای چیدن احجام قسمت‌بندی نمود. ‌پرت مصالح مصرفی در این سیستم بالا بوده و خارج کردن احجام آسیب دیده پس اجرای آرماتوربندی امری سخت و زمان‌بر است.
کوبیاکس
جای گذاری درست کیج ماژول‌های کوبیاکس از اهمیت بسیار بالایی به جهت نقش آن‌ها در ایجاد یک دیافراگم صلب و یکپارچه برخوردار است. در این سیستم، چیدمان گوی‌ها بر اساس نقشه‌های اجرایی انجام می‌شود. اما از آنجایی که فاصله بین گوی‌ها، به علت قرارگیری در قفسه‌ها، از پیش در یک جهت تعیین شده، تنها فواصل بین کیج‌ها در جهت عرضی و ابتدا و انتهای طولی آن‌ها(حدود۲/۲متر) باید کنترل شود.
در جایگذاری کیج‌ها، می‌توان با ساختن شابلون، دقت جایگذاری را افزایش داد و در قسمت‌هایی که نیاز به جایگذاری طولی کمتر از یک کیج کامل باشد، توسط قیچی کیج ماژول بر اساس تعداد گوی‌ها مورد نیاز بریده می‌شود. برای ثابت نگه داشتن کیج‌های کوبیاکس، توسط مفتول دو سر ابتدا و انتها آن‌ها به میلگردهای پایین متصل می‌شوند. این امر برای ثابت نگه داشتن گوی‌ها هنگام بتن‌ریزی کافی است و نیازی به اتصال آن‌ها به لوله یا پروفیل زیر قالب‌ها نیست.
همچنین مهار شدن گوی‌ها در قفسه‌ها از جابجایی غیر مجاز آن‌ها هنگام بتن‌ریزی جلوگیری به عمل می‌آورد. مفتول‌های بالا، پایین و پایه‌های کیج ماژول‌های کوبیاکس از تماس مستقیم گوی‌ها با آرماتورهای بالا و پایین جلوگیری به عمل می‌آورد و باعث می‌شود ضخامت تمام شده‌ی سقف تحت تأثیر مکان گوی‌ها نبوده و بتن به طور کامل اطراف میلگر‌دهای سقف را بپوشاند.
قفسه‌های کوبیاکس از قرارگیری مستقیم وزن مصالح و نیروی کار بر روی گوی‌ها جلوگیری به عمل آورده و موجب می‌شود پرت مصالح مصرفی در این سیستم به حداقل ممکن کاهش یابد. اگر چه جابجایی گوی‌های آسیب دیده حتی بعد از آرماتورگذاری، به دلیل فواصل بیشتر آرماتورهای بالا (در مقایسه با آرماتورهای تحتانی) و ابعاد گوی‌ها، مشکل نبوده و به‌راحتی قابل انجام است.
آرماتوربندی سقف‌
یوبوت‌
از آنجایی که عملکرد سقف یوبوت مشابه تیرچه‌های متعامد است، جایگذاری آرماتور‌های شبکه بالا و پایین باید به گونه‌ای باشدکه در بین هر دو قالب یوبوت یک میلگرد و از روی آن‌ها یک یا دو میلگرد (بسته به ابعاد) قرار گیرد. بدین منظور توصیه می‌شود ‌در یوبوت‌های با ابعاد بزرگ‌ ابتدا فاصله میلگردهایی که در میان یوبوت‌ها قرار می‌گیرد، از نقشه‌ها استخراج شده و مطابق آن روی سقف چیده شوند. سپس در بین این میلگرد‌ها یک یا چند میلگرد دیگر مطابق نقشه‌ها با فاصله یکسان اضافه شود. به همین جهت به آرماتوربندی و شابلون گذاری با دقت بالا نیاز است.
‌کوبیاکس‌
آرماتوربندی این سقف در دولایه عمود اجرا می‌شود. معمولاً آرماتور‌های فوقانی کوبیاکس قطری کمتر از آرماتورهای تحتانی دارند و فواصل آن‌ها نیز افزایش می‌یابد. جایگذاری آرماتور‌های شبکه بالا و پایین سقف کوبیاکس هیچ ارتباطی به چگونگی محل قرارگیری کیج‌ها ندارند و الزاماتی مبنی بر این موضوع وجود ندارد. آرماتوربندی از کناره‌های کار بر اساس فاصله تعیین‌شده در نقشه‌ها و فاصله از المان‌های سازه‌ای انجام می‌گیرد. تنها باید دقت شود راستای کیج‌ها با اولین لایه‌ی آرماتور‌های تحتانی هم‌راستا باشند، به عبارتی عمود بر لایه دوم تحتانی. در هنگام آرماتوربندی نیاز به اجرای هیچ نوع آرماتور خاصی در اطراف کیج ماژول‌ها نیست.
بتن‌ریزی‌
در هر دو نوع سقف هنگام بتن‌ریزی بهتر است ابتدا یک لایه حدود ۱۰سانتی‌متر ریخته و ویبره زده شود و سپس روی آن در بتن‌ریزی ثانویه پر شود. البته باید توجه داشت به هیچ وجه لایه‌ی اول به گیرش اولیه نرسد و درز سرد افقی ایجاد نشود. در هر دو این روش‌ها سقف نیاز به ویبره بیشتری در مقایسه با سقف‌های معمول و سنتی دارد.
یوبوت
در سقف یوبوت روانی بتن (اسلامپ)بهحدیبودهتابتنبهراحتیدرزیر قالب‌ها حرکت کند و فضای زیر را پر نماید. در این سقف الزامی است مابین تمام حجم‌های یوبوت ‌به دلیل فرم مکعبی‌ در هر جهت عمل ویبره انجام شود. از مشکلات عمده یوبوت‌های از جنس فوم می‌توان خورد شدن و افزایش مصرف بتن در سقف را نام برد. اکیداً توصیه می‌شود در سقف‌های یوبوت جهت افزایش اسلامپ بتن از فوق روان کننده‌های مجا‌ز استفاده شود. استفاده از روان کننده‌ها علاوه بر تحمیل هزینه‌های اقتصادی ممکن است موجب بالا رفتن بیشتر احجام هنگام بتن‌ریزی شود و در صورتی که زمان بین دو مرحله بتن ریزی مقداری طولانی شود،موجبگیرشسریع‌تربتنوایجاددرزسردشود.
‌کوبیاکس‌
بتن مورد استفاده در سقف کوبیاکس بتن معمولی است‌. بتن‌ریزی مشابه سقف یوبوت در دو مرحله متوالی صورت می‌پذیرد. استفاده از روان کننده‌ها در سقف کوبیاکس به هیچ عنوان امری الزامی نیست. فرم کروی شکل گوی‌های کوبیاکس باعث سهولت بتن‌ریزی و کاهش میزان ویبره لازم در این روش می‌شود. فرم کروی شکل گوی‌های کوبیاکس باعث سهولت بتن‌ریزی و کاهش میزان ویبره لازم در این روش می‌شود و الزامی نیست ما بین تمام گوی‌ها در هر جهت عمل ویبره انجام شود.
قالب‌بندی و قالب برداری
به طور کلی قالب‌بندی هر دو این سقف‌ها مشابه دال‌های بتنی معمول است.‌ضوابطمربوطبهقالب‌بندیوقالببرداری مبحث نهم مقررات ملی ساختمان در مورد آن‌ها باید رعایت شود.دراجرایقالب‌بندیسقفمی‌تواناز تختهقالب‌بندی (نراد)،تختهپلای‌وود (سهلایه)،وقالبفلزیبرایکفراژ بندی و از جک سه متری و پنج متری، اسکافلد و انواع داربست سنتی ‌یا دارای بست امگا و چکشی استفاده نمود.
زمان باز کردن قالب‌ها بستگی به طول دهانه، دمای هوا، عیار بتن و افزودنی‌‌های بتن داشته و از ۷روز الی ۱۴روز متغیر است. پس از گذشت این زمان تعدادی چهارپایه و جک نگهبان با نظر دستگاه نظارت تا ۲۸روز باید زیر سقف بماند تا سقف دچار ترک خوردگی و خیز ناگهانی به دلیل عدم استقامت بتن و بستن چهارپایه و جک‌های سقف بالا روی سقف فعلی نشود.

ارسال پاسخ